Τρίτη, 1 Ιουλίου 2008

Όμοιος στον όμοιο και η κοπριά στα λάχανα

Όμοιος στον όμοιο και η κοπριά στα λάχανα. Πολύ σοφή παροιμία, βγαλμένη από την ίδια την ζωή... 
Παραδείγματος χάριν πάρτε έναν αφοσιωμένο με την μπάλα και διαβάστε του Καβάφη...
Και τον αγώνα θα χάσει αλλά και τίποτα δεν θα καταλάβει από τον Καβάφη... Είναι σα να προσπαθείς να μάθεις ένα γουρούνι να τραγουδάει... Και δεν θα μάθει ποτέ ούτε ένα ρεφρενάκι άλλα ενοχλείς και το γουρούνι που δεν φταίει και σε τίποτα...
Είναι απλό, πολύ απλό και γίνεται από μόνο του.... δηλαδή το να έλκονται τα όμοια άτομα και να αισθάνονται όμορφα που βρέθηκαν μαζί... 
Όταν ο χαρακτήρας έχει την ίδια ποιότητα και η στάση στη ζώή είναι περασμένη από το ίδιο πρίσμα τότε ανοίγονται πολύ πιο γρήγορα, ταιριάζουν και κάνουν σα να γνωρίζονται χρόνια... σε αντίθεση με ανόμοια πλάσματα που όσα χρόνια κι αν περάσουν θα αισθάνονται άβολα και καχύποπτα...
Με λίγα λόγια είναι διαφορά επιπέδου... Αυτό ήθελα να πω τόση ώρα... Δεν μπορείς να φτάσεις στο επίπεδο 5 σε ένα απλό παιχνίδι στον υπολογιστή σου αν πρώτα δεν περάσεις από το επίπεδο 1,2,3,4.... Έτσι κάπως είναι και στις ζωές μας... Ίσως γι'αυτό το λόγο δεν συνεννοούμαστε εντέλη.. Είναι καθαρά σε ποιό επίπεδο βρίσκεσαι εσύ και σε ποιό επίπεδο βρίσκεται αυτός που θέλεις να επικοινωνήσεις...
Στην περίπτωση που σου λάχει να συνενοηθείς με άτομο που βρίσκεται σε αρχικές "πίστες" που εσύ τις είχες παίξει με επιτυχία πρίν χρόνια, τότε δεν έχεις άλλο παρά να κάνεις υπομονή και αν θέλεις και έχεις το κουράγιο -καταλαβαίνοντας την καλή του πάστα-να του πεις και που πρέπει να προσέξει... 
Όχι ότι θα σε ακούσει, όπως και σύ δεν άκουσες... απλά είναι όμορφο να αποφεύγει κάποιος την κακοτοπιά και μετά να σου χαμογελάει, γιατί τον βοήθησες έστω και λίγο.... Βέβαια την ''πίστα'' θα πρέπει να την βγάλει μόνος του για να την καταλάβει... 
Η ζωή βέβαια δεν είναι παιχνίδι αλλά μπορείς να παίξεις πολύ διασχίζοντάς την.... Μόνο ένα πρέπει να προσέχεις... να μην ενοχλείς τους γύρω σου. Αυτό το λίγο χριστιανικό αν κρατήσεις για σημαία σου, η ευτυχία που θα νιώθεις, σιγά σιγά θα συμπληρώνει κομματάκι κομματάκι το πάζλ ενός πραγματικά όμορφου ανθρώπου...

Δεν υπάρχουν σχόλια: