Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010

Πρακτικά εκδήλωσης ΔΣΑ για την οικον βοήθεια από τις χώρες της Ευρωζώνης No1

O ∆ΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

Σας προσκαλεί σε εκδήλωση, που διοργανώνει

την Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010 και ώρα 7.00 μ.μ.

στην αίθουσα τελετών του ∆ΣΑ με θέμα:


«Η ∆ανειακή Σύμβαση μεταξύ Ελλάδας -

κρατών μελών Ευρωζώνης

και η Εθνική μας Κυριαρχία»



Χαιρετισμό θα απευθύνει ο κ. ∆ημήτρης Παξινός, Πρόεδρος ∆ικηγορικού Συλλόγου Αθηνών


Ομιλητές: - Κώστας Μπέης,

Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

- Κώστας Χρυσόγονος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

- Νότης Μαριάς, Αν. Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης

- Αλέκα Μανδαράκα-Σέππαρντ, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Λονδίνου

Παρεμβάσεις:

- Γιώργος Κασιμάτης, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

- Ηλίας Ηλιόπουλος, Γενικός Γραμματέας Α∆Ε∆Υ

- Παναγιώτης Βαβουγιός, Πρόεδρος Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ∆ημοσίων Υπαλλήλων






∆ΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΞΙΝΟΣ (Πρόεδρος ∆ΣΑ):


Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστούμε πολύ που είσαστε μαζί μας σε στιγμές δύσκολες.

Θα πρέπει όλοι από κοινού να στρέψουμε την προσπάθειά μας σε ορισμένα πράγματα, τα οποία είναι καθοριστικά για το μέλλον. Είναι ώρα να αγωνιστούμε όλοι για την προάσπιση του Συ- ντάγματος, της ΕΣ∆Α, των ευρωπαϊκών αξιών και των κατακτήσεων και να μην επιτρέψουμε να μας γυρίσουν πίσω πολλά χρόνια και να μετατραπεί αυτή η χώρα, εφόρου ζωής, σε φόρο υποτελή. Το νομικό οπλοστάσιο το έχουμε. Χρειάζεται κατάθεση ψυχής, για να φέρουμε σε πέρας μία τέτοια αποστολή, και να δια- θέσουμε λίγο χρόνο, για να εγγυηθούμε στους συνταξιούχους, στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, στα νέα παιδιά ότι υπάρχουμε και προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ότι το Σύνταγμα και οι νομοθετικές διατάξεις είναι πάγιες, τηρούνται, προστατεύονται και δεν μεταλλάσσονται κατά τις περιστάσεις. Ειδικά σήμερα έχουμε ανάγκη στις σταθερές αξίες, ώστε να μπορέσουμε να κτίσουμε γερά θεμέλια.

∆εν θα πω περισσότερα. Θα δώσω το λόγο στην κ. Αλέκα

Μανδαράκα-Σέππαρντ, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Λονδίνου, η οποία είναι φίλη από το Πανεπιστήμιο, δικηγόρος. Μετά από πολλά χρόνια επικοινωνήσαμε, με αφορμή μία έκθεση που γινόταν και στην οποία ήταν προσκεκλημένη, και μου είπε: «∆εν αντι- δράτε σε αυτά που βλέπετε για τους συνταξιούχους; Βρήκα κάποιους ∆ικηγόρους στον Πειραιά, οι οποίοι το βρήκαν φυσιολογικό και γελούσαν». Έτσι ξεκίνησε αυτή η ανανέωση της φιλίας μας. Την ρώτησα: «αν θέλεις να ασχοληθείς» –υπάρχουν στο Λονδίνο αρκετοί Έλληνες, οι οποίοι μπορούν να βοηθήσουν και μου είπε ότι προσφέρονται να βοηθήσουν και να δούμε τον τρόπο– «να έλθεις να συνδράμεις σε αυτό το έργο, το οποίο είναι ένα έργο για τις επόμενες γενιές, για τα επόμενα πενήντα, εκατό χρόνια». Έτσι λοιπόν βρίσκεται μαζί μας –«και της είπα ότι αυτό που χρειάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις»– γιατί το επιστημονικό προσωπικό το έχουμε, επιστήμονες έχουμε- «είναι ψυχή». Αφού λοιπόν έχει ψυχή, ας ξεκινήσουμε με την κ. Μανδαράκα-Σέππαρντ και να δούμε αν αυτή η ψυχή θα έχει και συνέχεια.

Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010

Ο Αγ. Δημήτριος Λουμπαρδιάρης στου Φιλοπάππου


Αυτή δεν είναι βέβαια η εκκλησία του Αγίου Λουμπαρδιάρη.... Αυτό ήταν το αναψυκτήριο που
βρίσκεται ακριβώς πίσω από την εκκλησία.... Εξάλλου είδατε ποτέ καμιά εκκλησία να κλείνει??

Πριν χρόνια ο κυριακάτικος καφές στην Αθήνα είχε άλλο άρωμα εκεί πάνω... Βόλτα στην Ακρόπολη... (τότε δεν πλήρωνε εισιτήριο ο Έλλην)..... στην Πλάκα.... και καφές στου Λουμπαρδιάρη....
Πριν λίγες μέρες για να δω τον Παρθενώνα έδωσα 12 ευρώ... και το καφέ στου Λουμπαρδιάρη ήταν κλειστό... εδώ και χρόνια πλέον...

Τώρα μόνο γάμοι εκεί... πάνω στους κυριακάτικους καφέδες μας.... Τσαλαπατάνε τα ποτήρια μας χορεύοντας τον χορό των Ζουλού...
Ο Γιάννης... η Πόπη... ο Νίκος... ο Πάνος.. όλη η παρέα θυμάται πολλά από αυτό το μέρος....
Σε μία Αθήνα πολύ διαφορετική από την σημερινή.....
Εις ανάμνηση λοιπόν οι λίγες φωτογραφίες από αυτό την κυριακάτικη συνήθειά μας... τότε...


Κυριακή 18 Ιουλίου 2010

Λίγο χύμα κείμενο... μια οκά

Νέα μέτρα, πολιτικοί, χάος, συνωμοσίες, Ντόρα, νέο κόμμα, σκατά, Ελλάδα πάρε ανάσες, από τις πυρκαγιές, από την δυσωδία των χυτά, από την βρώμα της πολιτικής, Ελλάδα πάρε βαθιές ανάσες, προσπάθησε να επιβιώσεις από το 40, ...από το ξεπούλημά σου, από το φτύσιμο στα πεζοδρόμια, από Μενεγακη, Φώτη, λίτσα Πατέρα, από ψέματα και άδεια βλέμματα των πολιτών που δε χαμογελούν πια, δεν έχουν ελπίδες, και σε λίγο ούτε όνειρα, ξεζουμισμένοι από κάθε τι, από χρήμα, παιδεία, υγεία, μέσα στην βασιλευομένη δημοκρατία, δημοκρατία??, δημοκρατία??.. ,δεν..., ολιγαρχία, αναρχία, βόμβες, πυροδότηση, ....ανασάλεψη, ....ξεπεσμός, δάκρυα, αδικία, αδικία, αδικία αδικία... το χειρότερο όλων η αδικία... Περπατάς, σκέφτεσαι... σκέφτεσαι και δεν θες να σκέφτεσαι, θέλεις να αγαπάς και δεν αγαπάς, δεν συγχωρείς, δεν θυμάσαι πλέον, δεν νοσταλγείς.. δεν περιμένεις, δεν προσδοκάς, δεν ονειρεύεσαι.....φόβος, μόνο φόβος... ανεξέλεγκτος, απρόσωπος, μαύρος καπνός... όχι στο νησί του Lost, άλλα μέσα στην πόλη, την άσχημη, την μπετοναρισμένη, την άχρωμη και βρώμικη.. Ελλάδα προσπάθησε λίγο ακόμη.. ίσως και να τα καταφέρεις..... μόνη σου.. ....χωρίς βοήθεια,... ελευθερία, ιδανικά..... όλα χαμένα, όλα δοσμένα, παραχωρημένα, παραδομένα, χωρίς προσπάθεια, χωρίς βοήθεια, ελευθερία.. ποια ελευθερία, που βλέπεις ελευθερία??.. δάνεια, φυλακές μυαλού, μικρά κελιά για να περιοριστεί και η παραμικρή κίνηση, γελάδες.... ζώα μόνο για γάλα, άρμεγμα, άρμεγμα, άρμεγμα....και στα 5 τους ευθανασία... ευθανασία!!.. ελευθερία θέλω.. ευθανασία...ελευθερία.. αθανασία.. ελευθερία... ευθανασία.....πολιτικοί, χαρτογιακάδες χαμογελαστοί, άχρηστοι γόνοι, τζάκια, οικογενειοκρατία, ολιγαρχία, δικτατορία, λεφτά, λεφτά, λεφτά,,, άξια??... λεφτά λεφτά,, αξιοκρατία????, τίποτα.. γλύψιμο, γλύψιμο, γλύψιμο, αξία???, γλύψιμο, γλύψιμο, μέσο, σάλια και βρώμα....βύσμα, αξία, αξία???, επιμένουν μερικοί.. μόνοι, έξω από το σύστημα... έξω από την γραβατωμένη βρώμα... την έχουν βαμμένη.. αξία??, γλύψιμο, γλύψιμο, αξία... θάψιμο, πρέπει να ακολουθήσεις...οχι...νέκρα... ησυχία ... τίποτα.. μα τίποτα δεν λειτουργεί....γιατί!!!! αδικία... επανένταξη... προσαρμογή... ακόλουθος.. ....ακολουθία σε μια πορεία.. χωρίς θέλω... πρέπει, πρέπει!!!!.... πρέπει κάτι να αλλάξει!!!!... κάτι να γίνει σωστά...
Φύση.., δέντρα......φύση ησυχία...τίποτα από φωνές δικαίου...αδίκου... χωρίς ανεξέλεγκτους μηχανόβιους ηχορυπαντες... χωρίς άμυαλους γκαμπριομένους νέους..... να διαλαλούν το τίποτά τους... με σκυλάδικα... με ξεβράκωτες γκόμενες πασαρέλας.....τίποτα από χαρτογιακάδες, ..πολίτικους, μπλαμπλαδες..... θεσίτες καρεκλοκένταυρους.....άχρηστους μεσάζοντες των ζωών μας,, .....μεσολαβητές, .....άχρηστους παρτάκιδες, ........σαπιοκώληδες, .....κυρίους ξύλινους και ατσαλάκωτους,.... Αβραμόπουλοι... πόσο πίσω αφήσατε την Ελλάδα ρε;;!!!!!.....πέτρες πάνω τους.... μόνο πέτρες.. πέτρες και χώμα... χωρίς σύστημα, χωρίς δεύτερη σκέψη... χωρίς σκέψη δημοκρατία!!;;;;, ολιγαρχία, επανάσταση, λαός, .....πλήθος κοιμισμένων, λουφαγμένων,, εφησυχασμένων.... πάτος... τώρα πάτος... όλοι όμως....καναπές ....tv πατατάκια... σκόνη.. ψίχουλα στις χούφτες μας τα πατατάκια.. πάνε παντού.. στο πάτωμα στις σχισμές του καναπέ,...... στις ψυχές μας... και τρίβονται, κολλάνε και δεν φεύγουν, οι πατατόμυαλοι,....καναπεδιασμένοι Ελληνάρες...... κάτω τώρα... πάντα κάτω... καμία αλλαγή... καμία πρόοδος....κάτω τώρα....στη γη να μας πει το μυστικό της... να ανασάνουμε... ... ..
Ανταλλαγές, ....εξουσία, ....εκκλησία με τα μαύρα τους τα ράσα και τα μαύρα τους τα χάλια.. χαμογελούν και ψελλίζουν λόγια αγάπης, λόγια συμφέροντος, μαύρα λόγια, μαύρες ψυχές, μαύρα φωτισμένες γελειοφόρες σιλουέτες σε θέατρο μαύρο, τίποτα .....ψεύτικο, δόλιο.. σαπισμένο..... λόγια αγάπης και ελπίδας με αυτή την γελοία θεία προφορά, με γελοίες λέξεις που δεν υπάρχουν πλέον... προσυλητισμένες κοτσιδοφόρες νεαρές... παραδίδουν τις ζωές τους στον κύριο..... που λένε πως κοιτάει από πάνω... λένε... κοιτάει τις bmw να περνούν, την αδικία σε όλο της το μεγαλείο, τα δέντρα να κόβονται... κι αυτός απλά κοιτάει... σα βούδας... ακίνητος κι αήττητος...... πάνσοφος και παντοδύναμος... μας δοκιμάζει... μας περιπαίζει... σαν ψίχουλα... μας χώνει σε χαραμάδες...... βαθιές χαραμάδες με καρφιά μας ακινητοποιεί.... και χαίρεται... γελάει που τον κοιτάμε με μάτια πονεμένα... δακρίζουμε.... κι αυτός γελάει... γελάει... είναι παντοδύναμος... και πάνσοφος... Ο Κύριός μας.... ο κύρης μας... ο αφέντης... ο πάνσοφος και ανύπαρκτος και πανταχού παρών.... αόρατος και ορατός... φάντασμα λαμπερό που μας κυβερνά... και μόνο φόβο μας ενφυσά... φόβο.... υπομονή....ελπίδα για κάποια καλύτερη ζωή.... όχι τώρα.... όχι εδώ... εδώ μας αφήνει μόνους λέει..... έτσι όπως τα σκατώσαμε.... στην αιώνια Ζωή θα μας χαϊδέψει.. στην υποσχόμενη θα μας πάρει παγωτό βανίλια... στην αδιευκρίνιστη θα μας πάει στα κουρσάκια τα συγκρουόμενα..θα περάσουμε όμορφα στο αιώνιο λούνα πάρκ... το θεϊκό... την μεταααα Ζωή όμως......μετά από αυτήν εδώ.... στην γη... μ.Χ. .....μετά ανάστασης νεκρών...... θα αναστηθούμε και όλοι χέρι χέρι θα πάμε να κλάψουμε στην ποδιά του Κυρίου που μας τα δίνει όλα.....αγχος...αγάπη....μίσος.... όλα ανακατεμένα....όλα τα καλούδια μας τα δίνει απλόχερα...ο κυριούλης μας.... γελώντας πάντα...... πώς άραγε μία τόσο μεγάλη δύναμη να μας φέρετε τόσο άσχημα και εμείς να συνεχίζουμε να το αγαπάμε.... χρόνια τώρα 2010.... ίσως από φόβο να χέζουμε τα βρακιά μας..... κι αυτός το μόνο που κάνει.... είναι να κοιτάει.... και να γελάει......ο πάνσοφος!!!.. ....πίστη...πιστη.... πίστη.... όχι έρευνα.. μόνο πίστη.... αγάπη και πίστη...


Χαχαχαχαχααααα... πολύ καλόοοο